چرا حالت منفیِ «have» به معنای «داشتن» معمولاً «don't have» است، نه «haven't»؟

چرا وقتی «have» در جمله نقش فعل اصلی (به معنای «داشتن») را دارد، شکل منفی آن معمولاً «don’t have» است و نه «have not»؟


این تاپیک مربوط به درس «داستان کوتاه» در اپلیکیشن «زبانشناس» است. دوره «دروس پایه‌ی انگلیسی بدون تلاش»، فصل «اهداف سال نو»

سلام دوست عزیز
ضمن خوشامدگویی، چون در انگلیسی مدرن، وقتی «have» فعل اصلی و به معنای «داشتن» هستش، برای منفی کردنش مثل فعل‌های معمولی از افعال do/does استفاده می‌شه: don’t have / doesn’t have .

در مقابل، «have not» (haven’t) معمولاً وقتی به کار می‌ره که «have» فعل کمکی باشه، مثلاً در زمان حال کامل: I haven’t seen it .

البته شکل «haven’t got» در انگلیسی بریتانیایی برای «نداشتن» رایجه، اما «haven’t» به‌تنهایی (بدون got) در نقش فعل اصلی، امروزه قدیمی یا بسیار رسمی به نظر می‌رسه.

ممنونم از راهنماییتون:folded_hands:t2::rose:من خاطرم میاد ک در دوره های تحصیلی در مواقعی ک have یا has معنی داشتن رو میدادن خود این افعال به شکل منفی یا سوالی کردن استفاده میشدن،یعنی من اشتباه یادم میاد یا انگلیسی مدرن با انگلیسی تدریس شده ی برای ما متفاوت هستش؟؟؟ مثلا یادمه میگفتن i have a book

Have i a book??

I have not a book!!

احتمالاً این یه قاعده قدیمی بوده که تو انگلیسی مدرن روزمره دیگه به عنوان روش اصلی استفاده نمی‌شه.

به زبان ساده: I have a book. کاملاً درسته، اما برای سؤال و منفی کردنش، انگلیسی مدرن تقریباً همیشه از do/does استفاده می‌کنه، نه با جابجایی مستقیم have یا افزودن مستقیم not.