ایا فرقی دلرد توی دلم بخونیم یا با صدای بلند؟
این تاپیک مربوط به درس« داستان انگلیسی جوجه اردک زشت » در نرمافزار «زبانشناس» است. دوره: « داستانهای بچگانه » فصل: « بسته ی اول »
2 پسندیده
توصیه ی من اینه که خودتون رو عادت بدین بدون صدا و توی دلتون بخونین. اول اینکه سرعتتون میره بالاتر به مرور زمان. دوم اینکه عادت نمیکنین که همیشه صدای خودتون رو بشنوین. و در ضمن هدف ما اینه که هرچه میتونیم به جوری که زبان مادریمون رو استفاده میکنیم نزدیکتر بشیم.
دلیل آخر و مهم اینه که نباید عادت کنین چون اگه جایی باشین مثل امتحانای زبان، فضای عمومی، دانشگاه، و غیره و غیره، نمیتونین بلند بخونین و اگه به اون مدل عادت کرده باشین تمرکزتون رو از دست میدین.
اساتید هم البته هستن و شاید نظرشون متفاوت باشه 
12 پسندیده
البته من استاد نیستم اما نظرم متفاوته. 
چرا که اینجا هدف یادگیری زبانه و قرار نیست به این سیستم برای امتحانات عادت کنیم. وقتی صدای خودمون رو بشنویم، بهتر به نحوهی تلفظمون پی میبریم، که آیا درسته یا غلط، آیا هنگام تلفظش اون اعتماد به نفس لازم رو داریم (قطعا وقتی بدون صوت انجامش بدیم تصورمون اینه که تلفظمون درسته و هیچ مشکلی نداره اما وقتی صدای خودمون رو میشنویم میبینیم که دنیا یه دنیای دیگه است). نمیگم اونجوری که شما میگید بی تاثیره، اما به تجربه بهم ثابت شده وقتی با صدای بلند میخونم سرعت و کیفیت یادگیریم بیشتر شده.
13 پسندیده
دقیقا
من هم استاد نیستم و به عنوان زبان آموز و تجربه چند ساله؛ از همان صفر که شروع کردم تا همین چند وقت اخیر که مقالات زیادی برخورد کردم تاکید بر بلند خوانی رو حداقل برای یک بازه ای از مطالعه روزانه رو برخورد کردم.
وقتی آهسته خونده میشه بعد از مدتی نتیجه ای که حاصل میشه این جمله هست که در همین تالار بارها هم دیدم : وقتی آهسته توی دلم می خونم احساس می کنم تسلط بر تلفظ دارم اما وقتی بلند صحبت می کنم تلفظ برام عجیب هست پس حتی خودمون هم با صدای خودمون آشنا نمی شیم دیگه چه انتظاری هست با پارتنر و هر شخص دیگه ای موقع صحبت احساس راحتی داشته باشیم.
13 پسندیده
اگر دقت کنین من بهشون گفتم «که عادت بدن» خودشون رو به بدون صدا خوندن، و عادت نکنن به بلند خوندن، وگرنه گهگاهی بلند خوندن چیز بدی نیست اما اگر تشویق بشه اکثرا تبدیل به عادت میشه و دیگه جدا شدن ازش سخته. هنوزم نظرم متفاوته البته. به این دلایل که پیشاپیش از طولانی شدنشون عذر میخوام:
۱-نکته ی اول اینکه در مورد اکثریت ، این شنیدن تلفظ خود و اصلاح کردنش اتفاق نمیفته، جوری که ما تلفظ خودمون رو در لحظه ی خوندن میشنویم فرق میکنه با جوری که بقیه، و بخصوص افرادی که اون زبان رو بهتر میدونن میشنون. حتی ممکنه تفاوت تلفظ اشتباه خودمون رو با گوینده ی نیتیو که گوش میدیم بهش متوجه نشیم. حتما سر کلاسهای زبان هم دیدین که کسی چندین بار یک تلفظ رو اشتباه میگه و حتی با وجود تکرار معلم و بقیه ممکنه متوجه ایرادش نشه تا وقتی بهش گوشزد بشه. شنیدن زیاد تلفظ درست و استاندارد تلفظ رو بهتر میکنه نه صرفا گوش دادن به خود اونم در تنهایی. اون بلند خوندن در تنهایی که شما میگین اکثرا وقتی فایده داره که صدا ضبط بشه و بعدش بهش گوش داده بشه توسط خود فرد و مقایسه بشه با منبع اصلی. که این یه تمرین دیگه ست.
۲- بستگی به این داره که ما برای چی میخوایم متن رو بخونیم؟ اگر برای فهمیدن باشه مسلما بدون صدا خوندن بهتره چون این تقریبا مورد قبول اکثریته که وقتی متنی رو بلند بخونین تمرکزتون برای فهمیدنش کمتره. بگذریم که سرعت هم میاد پایین.
۳- اما نه، اگر داریم برای تمرین تلفظ این کار رو انجام میدیم، روش های خیلی خیلی بهتری هست برای این کار و لازم نیست مهارت ریدینگ رو به خاطرش به خطر بنداریم. از همون ضبط کردن صدا بگیرین تا تکرار کردن بعد از خواننده ی اصلی (که دیگه اسمش بلند خوندن نیست، بلکه تکرار هست و بحثش جداست)، و خیلی روشهای دیگه.
۴- اگر قصدمون تقویت اسپیکینگ باشه که دیگه واقعا برای اون جای اشتباهیه چون حرف زدن افراد عادی با متون فرق داره، و حتی لحن و فاصله گذاری و …در اسپیکینگ عادی و نرمال خیلی با متون و خوانش از روی اونا متفاوته. پس ما کمکی به اسپیکینگ نکردیم زیاد، فقط مهارت «بلند خوندن» رو در خودمون تقویت کردیم!
در آخر بگم که واضحه اینا همه نظر منه و تجربه ی من از کار با صدها زبان آموز، و البته خودم به عنوان زبان آموزی که بدون کلاس رفتن زبان یاد گرفته و با مشکلات خودآموزی آشناست. البته که نظرات متفاوته، و خواستم نظر خلاصه ی قبلیم رو توضیح بدم که سوتفاهم پیش نیاد و دلایلش روشن بشه. و اینا به این معنی نیست که نباید به هیچ وجه بلند خوند، ولی بلند خوندن از نظر من چیزیه که بدون اون هم هیچ مشکلی برای زبان آموز پیش نمیاد، ولی اگه برعکسش باشه قطعا مشکل زاست.
7 پسندیده
بله @ala جان البته اکثر مقاله ها به اهمیت بلند خوندن سر کلاس ، حالا به صورت گروهی یا فردی، و در حضور معلم اشاره دارن، و یا روش audio lingual که به نسبت قدیمی هست. نکته ی کلیدی هم خودتون گفتین، بخشی از مطالعه روزانه، یعنی همون عادت نشدن. گرچه موضوع مورد بحثیه کلا و سرش صحبتهای زیادی هست و حتما روی همه جورش تحقیق شده با نتایج مختلف.
این دوباره از نظر من همون چیزیه که باید با ضبط کردن صدا، حرف زدن با بقیه و تکنیکهای اسپیکینگ تقویت بشه و لازم نیست به بلند خوندن ربط داده بشه، کما اینکه افرادی که ساکت میخونن خیلیاشون بسیار خوب یاد میگیرن که حرف بزنن و برعکس، خیلیا هستن که بلند میخونن و مطلقا صحبت کننده های خوبی نیستن.
صحبت شما درسته ولی هرکسی که زبان رو یاد میگیره و جدی هم یاد میگیره، به احتمال بسیار زیاد یک بار مجبور میشه در جایی غیر از منزلش مطلبی رو بخونه و از اون زبانی که یاد گرفته استفاده کنه. و اگر به بلند خوندن عادت داشته باشه، چون نمیتونه اونجا بلند بخونه بازدهش میاد پایین. غیراز اون، امتحانات (امتحانات معتبر)حتی اگر کسی لازمشون نداشته باشه تا آخر عمر، تا حد ممکن استاندارد طراحی شدن تا توانایی شخص رو در استفاده از اون زبان اندازه گیری کنن، و چون اونجا شرایط جوریه که کسی نمیتونه بلند بخونه (هم از نظر تایم و هم از نظر سکوت جلسه)، نتیجه میگیریم که از نظر طراحان امتحانات استاندارد، بلند خوندن نشونه ی عدم مهارت کافی در استفاده از اون زبان هست، چون خواستند که بدون اون کارتون رو راه بندازید.
5 پسندیده
کلا افراد متفاوت هستند حتی میبینیم بعضی افراد دروس دانشگاهی یا مدرسه ای خودشون رو بلند بلند میخوانند تا یاد بگیرن … اما به طور کلی خوانش با صدای بلند انرژی زیادی رو از فرد میگیره …اگر به قول دوستان گهگاهی انجام بشه در اثر انجام یسری تکنیک مثل سخنرانی یا سایه زدن و…خیلی عالیه
حتی جلوی آینه اگر انجام بشه هم میتونه اعتماد به نفستو بالا ببره و هم باعث میشه ب نقاط قوت و ضعفت پی ببری
4 پسندیده
سلام دوست عزیز
من نظر هیچ کدوم از مربیان رو نه کاملا رد میکنم و نه کاملا تایید یا بهتره بگم با هر دو نظر موافقم، چون هر دو رو لازم میبینم، شما وقتی هدفت ریدینگ و خوندن متنه قطعا باید با چشم بخونی، چرا؟ چون وقتی بلند بلند میخونید چشم و گوش و مغز درگیر میشه و گوش اینجا واسطه بین مغز و چشمت میشه و لذا سرعت یادگیری کند میشه اما اگر با چشم بخونی هیچ واسطه ای بین مغز و چشم نیست و سرعتتون بالاتر میره، اما در مورد انجام تکنیک های 5 استراتژی تقویت مکالمه مثل استفاده از تکنیک سایه که ما در زبانشناس تاکید به انجام اون میکنیم لازمه بلند گفته بشه، پس هر دو مورد لازمه
من مربی نیستم اما نظرم اینه
7 پسندیده
شما عزیز ما هستید بانو، فدای این حس میانه روی تون 
که نشان از دل بزرگ تون داره
آره بانو جان انگلیسی چندین مهارت داره و برای هر کدوم هم تکنیک خاص خودش رو میطلبه که اون بخش تلفظ و سلیس شدن در اسپیکینگ لازمه اش بلند خوندن هست و گرنه مثلا واسه رایتینگ که هر چه دل خوش است همان به 
به نظرم مهمترین نکته رو اشاره کردید اگه دوستان سوالات رو واضح تر بپرسند قطعا پاسخ دقیق تری رو دربافت می کنند.
8 پسندیده