Sumatran Orangutan On Strangler Fig
(Gunung Leuser National Park, Indonesia)
.
عکس فوقالعاده زیبا که با نام
«سرزمین پیش از زمان»
The Land Before Time
شناخته میشود
یکی از برندگان اصلی دوازدهمین دوره مسابقه «عکاس بینالمللی منظره سال ۲۰۲۵»
International Landscape Photographer of the Year 2025
بوده است.
در ادامه جزئیات مربوط به این عکس آمده است:
مکان: این تصویر از کوه آتش فشانی تاراناکی
Mount Taranaki
که با نام کوه اِگمونت نیز شناخته میشود، در جزیره شمالی نیوزیلند گرفته شده است.
عکاس:
لوکاس تریکسل
Lukas Trixl
از اتریش
این عکس جایزه «بهترین تکعکس سال ۲۰۲۵» را در این رقابت معتبر بینالمللی از آن خود کرده است
Now I understand why foreigners keep mice as
pets after seeing these cute photos! ![]()
![]()
Yeah, exactly
I want one of them as well ![]()
Or maybe more than one ![]()
احسنت به این محتوا هروقت که وارد این آپ میشم میام اینجا![]()
![]()
![]()
![]()
لطف دارید
متشکرم ![]()
![]()
![]()
احتمالا مشابهت ها و نقاط اشتراکی تو سلیقه هامون داریم
.
1991
پرنسس دایانا قوانین سلطنتی را نادیده گرفت و پا برهنه در مسابقه ای بین مادران مدرسه پسرش پرنس هری شرکت کرد.
خانواده سلطنتی بخصوص ملکه برای گنجاندن و محدود نگه داشتن او در انبوه قوانین سلطنتی مشکل داشتند.
علاوه بر این او سعی می کرد فارق از تمام تعارفات و محدودیت ها، مادر خوب و مهربانی باشد. او خیلی سعی کرد تا فرزندانش فرصت چشیدن طعم یک زندگی عادی را گهگاهی پیدا کنند.
مرگ او تأثیر بسیار عمیقی روی فرزندانش گذاشت.
زندگینامه خلاصه ای از او و همچنین یک زندگینامه از شاهزاده هری به صدای خودش در زبان شناس وجود دارد و پیشنهاد می کنم.
در دورانی که بیماری ایدز بسیار بدنام بود و حتی برخی پزشکان و پرستارها هم از بیماران مبتلا به ایدز دوری می کردند، پرنسس دایانا به ملاقات آنها رفت، با آنها دست داد و یک کودک مبتلا به ایدز را در آغوش خودش گرفت.
انتشار این تصاویر به پذیرش بیماران ایدز در جامعه و شناخت و آگاهی بیشتر در مورد این بیماری در جهان کمک بسیار بزرگی بود.
پرنسس دایانا رکورد کسی که بیشترین عکس از او گرفته شده بود را داشت (در آن زمان با توجه به روش های عکس برداری، عکس برداری مثل امروز ساده و ارزان نبود)
در مراسم خاکسپاری او بیش از پنج میلیون نفر شرکت کردند، و تخمین زده می شود بیش از دو و نیم میلیارد نفر از تلویزیون آن را تماشا کرده باشند
.
.
این تصویر به یکی از مشهورترین پروندههای تاریخ جرمشناسی اشاره دارد: پرونده ویلیام وست و ویل وست (The Will West & William West Case).
در سال ۱۹۰۳، مردی به نام ویل وست وارد زندان لیونورث (Leavenworth) در کانزاس شد. وقتی مسئول پذیرش نام او را شنید و ابعاد بدنش را اندازه گرفت (طبق سیستم شناسایی «برتیون» که آن زمان رایج بود)، متوجه شد که دقیقاً با سوابق فردی به نام ویلیام وست که از قبل در زندان بود، مطابقت دارد.
آنها نه تنها نامهای تقریباً یکسانی داشتند، بلکه از نظر ظاهری (چنان که در عکس میبینید) و اندازههای بدنی نیز به طرز عجیبی شبیه هم بودند. این شباهت به قدری زیاد بود که حتی سیستم اندازهگیری علمی آن زمان هم نتوانست آنها را از هم تشخیص دهد. تنها راهی که در نهایت توانستند آنها را از هم متمایز کنند، استفاده از اثر انگشت بود.
قبل از اینکه اثر انگشت به روش اصلی تبدیل شود، دنیا از سیستم برتیون (Bertillonage) استفاده میکرد.
در این سیستم، پلیس ۱۱ اندازه مختلف از بدن فرد (مثل طول سر، عرض سر، طول انگشت میانی دست چپ، طول ساعد و غیره) را ثبت میکرد.
آلفونس برتیون مبدع این روش معتقد بود که احتمال اینکه دو نفر دقیقاً اندازههای بدنی یکسانی داشته باشند، تقریباً صفر است.
پرونده ویل وست و ویلیام وست ثابت کرد که این سیستم خطا دارد؛ زیرا اندازههای بدنی آنها تقریباً مو نمیزد
بعد از شکست سیستم برتیون در پرونده زندان لیونورث، پلیس به سراغ یافتههای دانشمندانی مثل فرانسیس گالتون و سیستم تشخیص بر اساس اثر انگشت رفت.
دقت بینظیر: اثر انگشت در لایههای عمیق پوست شکل میگیرد و حتی در دوقلوهای همسان نیز کاملاً متفاوت است.
تغییر ناپذیری: برخلاف اندازههای بدن که با پیر شدن یا بیماری تغییر میکنند، اثر انگشت تا پایان عمر ثابت میماند.
بعدها دانشمندان احتمال دادند که این دو احتمالا دو قلو های یکسانی بوده اند که از وجود هم خبر نداشته اند. موردی که هیچگاه تایید رسمی نشد.
This Pulitzer-winning photograph from 1968 shows South Vietnamese General Nguyen Ngoc Loan, chief of the National Police, firing his pistol into the head of suspected Viet Cong officer Nguyen Van Lem (also known as Bay Lop) on a Saigon street.
چهار عکسی که رفتارهای غیر انسانی در سیاست های ضد مهاجرتی ترامپ را به جهان نشان داد
لیام کونجو راموس پنج ساله توسط یک افسر اداره مهاجرت از مهد کودک بیرون کشیده شد تا اخراج شود. این عکس را پرسنل مهد کودک گرفتند و به سرعت وایرال شد.
ممنون بابت عکس ها ![]()
![]()
عکس آخری رو تا بحال ندیده بودم، بخصوص که بازسازی هم شده
یک عکس از رودولف هس هم گذاشتید. هست شخصیت خاص و عجیبی داشت، سرنوشت عجیبی هم داشت. شاید براتون جالب باشه که هر سال در سالروز مرگ اون نئونازی ها تجمعاتی برگزار می کنند و دولت همواره داره تلاش می کنه جلوی برگزاری این تجمعات رو بگیره.
حتی قبر اون رو خراب کردند، استخوان های رو سوزاندن و به دریا ریختند (قبر اون یکی از محل های محبوب نئونازی ها شده بود)
هی از قبل از پایان جنگ جهانی دوم ادعا کرد حافظه اش رو از دست داده، و هیچ کس و هیچ چیز رو بیاد نمیاره. با این حال به حبس ابد محکوم شد و تا ۹۳ سالگی در زندان بود تا اینکه به نحو مشکوکی مرد. گفته شده با سیم تلفن خودکشی کرد. برخی هم میگن یک قتل بود.
بهرحال از اون شخصیت هایی بود که در موردش چیزهای زیادی گفته شده و خیلی مرموز و پر از اسرار بوده
اما تقریبا همه اتفاق نظر دارند که اگر هس در طرحی که داشت موفق می شد سرنوشت جنگ جهانی دوم بسیار متفاوت می بود
اخیرا یک فیلم در مورد دادگاه نورنبرگ ساخته شده که در اون هس هم دیده میشه
روایت های زیادی از مرگش وجود داره. هنوزم دقیق مشخص نیست چطور مرد…
خواهش میکنم
خوشحالم دوس داشتین
واااای جدیییی؟؟!!!
راستش من اینو نمیدونستم و بشدت برام جذابه چیزایی که گفتین
خیلی ممنونم از اطلاعاتی که دادین خیلی جالب بود نمیدونستم واقعا
راستی شما چیزی راجب یونیتی میتفورد میدونین؟
همون زن اشراف زاده بریتانیایی که کم کم وارد حلقه نزدیکان پیشوا شده و سعی داشته خودش رو هرجور که هست به پیشوا نزدیک کنه و میخواسته جایگاه اوا براون(معشوقه پیشوا هیتلر)رو بگیره
یعنی حالم ازین زنه بهم میخوره این یونیتی
آره دقیقا ![]()
نئو نازی ها خیلی هم طرفدار نظریات توطئه هستن (شاید هم در مواردی حق با اونها باشه) و کلا با یک یکدندگی و لجاجت خاصی روایات رسمی رو قبول ندارند و اتفاقات رو جور دیگه ای می بینند.
چیزی که من از نئونازی ها دیدم اینه که مثل عموم مردم آلمان اهل مطالعه، فیلم دیدن و جهان گردی واقعی و درک جهان پیرامون نیستن. دنیای محدودی دارند
هرچند منتقد هیتلر هستم و براش دلایل خوبی هم دارم، اما واقعیت اینه که در کل آدم بسیار جالبی بوده و شخصیت ساخته و محکمی داشته. همواره هم اتهامات زیادی به خودش و سران آلمان می زدند، و داشتن معشوقه ها و روابط زیاد یکی از اتهامات تیپیکال اونها بود. تو فیلم دادگاه نورنبرگ که گفتم می بینید که سران آلمان رو آدم های ضعیف و خرد شده نشون میدن، آدم های بیمار و قاتل های روانی و غیره
در واقعیت خیلی از اینها حقیقت نداشت. شخصا حدس می زنم یونیتی میتفرد هم یکی از اونها باشه.
اوا براون واقعیت داشت، و رابطه این دو بقدری قشنگ و تاثیر گزار بود که هنوز هم دشمنان اونها براش احترام قائلند.
اونها همدیگه رو خیلی دوست داشتن. هیتلر تصمیم گرفت بمونه، و اوا هم باهاش تا آخر موند.
هیتلر اشتباهات زیادی داشت، اما گمان می کنم انتخاب اوا براون انتخاب درستی بود.