قبل از هرچیزی نوروزتون پیروز به امید ایزدِ منان سالی پر از خوشی،خوشحالی،امید،پیشرفت و مهمتراز همه سلامتی داشته باشیم ؛امیدوارم این جنگی که مطمئنا امتحانی برای صبوری و انسانیت ما بود زودتر تمام شه.
راستش امروز داشتم به این موضوع فکر میکردم که هممون یه کتابایی داریم (چه فارسی و چه انگلیسی) که مشغله های زندگی نزاشته بخونیمشون،
به مناسبت سال نوو چی بهتر از اینکه قصه های ناتمومو تموم کنیم؟!
اگر دوست داشتین قراره یه چالش ۱ ماهه بزاریم تا ۳۰ اردیبهشت و کتابایی که نخوندیم رو بخونیم.
اینجوری که مثلا کتابِ تاریخ اسلام ۴۳۱ صفحه از ۳ فروردین شروع و در ۶ اردیبهشت تموم میکنم.و هرشب گزارش میدید که فلان صفحه خوندین.
همونطور که متوجه شدین هدف این چالش نظم بخشیدن به سبک زندگیتونه و مطمئنم که مفید واقع میشه برای هممون.
شرایط شروع این چالش:
۱:یک کتاب مشخص داشته باشید ترجیحا کاغذی ولی پی دی اف هم میتونه باشه(مثال:تاریخ روابط روسیه و ایران)
۲:هر شب لطفا بخونید و گزارش کارتونو شِیر کنین باهامون( مثال امروز ۲ صفحه خوندم)
۳:اگر به تازگی شروع کردید به کتاب خوندن لطفا کتاب سبکی انتخاب کنید تا دچار یاس و بیحالی نشید.
۴:کتابی که دارین میتونه فارسی باشه میتونه انگلیسی باشه
*اگر کتابتون زبان اصلی هست و طول میکشه تا پیش برید باهاش عیبی نداره.۱ صفحم که شده بخونید…
این چالش رو ۲ فروردین ۱۴۰۵ ساعت ۷:۱۵ دقیقه ارسال کرده ام و هرکسی حتی روز اخر چالش یعنی ۲۹ اردیبهشت هم میتونه بپیونده.
اگر باهم خوب پیش رفتیم گروه میزنیم بیشتر تعامل داشته باشیم برای زبان.
سلام خوبین وقتتون بخیر،
چه عالییی من که پایم و خیلیم این تاپیک را دوس میدارم.
چون کتاب خوندن یکی از سرگرمی و کارای مورد علاقمه ولی خب دوستام زیاد اهل کتاب نیستن و کسی رو ندارم ک راجب کتاب باهاش بشینمو بگمو صحبت کنم بخاطر همین این تاپیک برام خیلی جای خوبی خواهد شد.
منتهی کتابایی ک من میخونم همه توی زبانشناس ان یه چندتاشونو فیزیکی دارم
مرسی از شما برای ساخت این تاپیک
بزار دوستای کتاب خونمو تگ کنم، اگه باشن و بیان خیلی عالیی میشه @amene99 @elahehvelayati
She told us about the difference between fear, she’s told that there are 3 stages of fear
Those u can control
Those which need action to take
Those u can not control
The novel recalls the memoir “My Mother Laughs”. Both revolve around a daughter spending time with her mother. A daughter in her middle age, seeking—under the pretext of being at her mother’s side—to retrieve her own memories. Memories that are as removed from familial and personal bonds as they are deeply rooted in them, tied to childhood and adolescence. At times, the balance even shifts toward the daughter’s more recent personal memories—her marriage, her student years. And in both books, the narrator’s profession is writing.
On this journey—unlike in childhood—it is the daughter who is constantly worried about and attentive to her mother. Yet despite this continual attentiveness, there is no sign of any transformation in their relationship: no real closeness, no voicing of what has gone unsaid for years, no easing of old resentments, no deepened understanding. “A bust of a friend that hadn’t turned out well and had taken years to make, and an abstract bronze sculpture of a woman that felt at once light and heavy.” Perhaps nothing conveys the daughter’s unsuccessful struggle to grasp a clear image of her mother better than these lines from the novel. The abstraction is light because of the blood bond between them and their shared journey, yet heavy because time has done nothing to reduce the inherent ambiguity and distance separating mother from daughter.
As the next lines suggest—now perhaps describing the daughter’s own position: “It was as if she were trying, with the least possible effort, to remember something. A shadow had fallen over her eyes, making it impossible to tell whether they were open or closed.”
Ultimately, in the final pages, as the narrator fails to draw closer to her mother or retrieve her memories with any accuracy, the story undergoes a thematic shift: “Perhaps it isn’t so good to want to understand everything; perhaps we should simply watch and commit things to memory.” Thus remembering is replaced by committing to memory. And only then, perhaps, can memories truly be recalled
من تا الان دوتا از کتابای نصفمو تموم کردم. شب های روشن و سندروم اسپاگتی. الان دارم صدای آرچر رو فارسی میخونم و میخوام جلد اول Diary of a wimpy kid رو که نصفه مونده رو هم تموم کنم.
؛امیدوارم این جنگی که مطمئنا امتحانی برای صبوری و انسانیت ما بود زودتر تمام شه.
بخاطر همین این تاپیک برام خیلی جای خوبی خواهد شد.
