فرق don't و doesn't چیست؟

دو کلمه‌ی don’t و doesn’t هر دو حالت منفی و صرف‌شده‌ی فعل do هستند. این فعل می‌تواند به عنوان فعل اصلی یا فعل کمکی در جمله مورد استفاده قرار بگیرد. فعل don’t برای اول شخص مفرد و جمع، دوم شخص مفرد و جمع و سوم‌شخص جمع استفاده می‌شود و doesn’t فقط برای سوم‌شخص مفرد مورد استفاده قرار می‌گیرد. در ادامه در مورد این فعل و کاربرد آن بیشتر بخوانید.

فعل do به‌عنوان فعل اصلی

این فعل ممکن است به عنوان فعل اصلی در جمله مورد استفاده قرار بگیرد. در این صورت معنی آن «انجام دادن، اجرا کردن و…» است. حالت صرف‌شده‌ی این فعل در زمان حال ساده به شکل زیر است:

I do we do
you do you do
he/she does they do

این افعال با اضافه کردن not منفی می‌شوند. می‌توانید not را جدا استفاده کنید یا اینکه با خود فعل ادغام کنید که حالت مخفف آن به شکل زیر است:

منفی مخفف شده
I You do not do the homework. You don’t do the homework.
we/you/they
he/she/it He does not do the homework. He doesn’t do the homework.

با توجه به جدول بالا فعل don’t برای ضمیرهای I، we/you/they استفاده می‌شود و doesn’t برای ضمیرهای he/she/it مورد استفاده قرار می‌گیرد.

برای منفی کردن و سوالی کردن این فعل، با وجود اینکه خودش فعل اصلی است، ولی به فعل کمکی نیاز داریم.

فعل do به عنوان فعل کمکی

فعل Do یک فعل کمکی پرکاربرد در انگلیسی است که در جایگاه فعل کمکی، معنای خاصی ندارد و فقط برای منفی کردن و سوالی کردن جملات از آن استفاده می‌شود. این فعل کمکی دو کاربرد اصلی دارد:

در زمان‌های گذشته‌ی ساده و حال ساده برای منفی کردن یا سوالی کردن جمله استفاده می‌شود. مثلا:

I work hard. → Do you work hard? / I do not work hard.

She doesn’t think like that.

فعل do اگر به عنوان فعل کمکی استفاده شود همیشه قبل از فعل اصلی قرار می‌گیرد. در پاسخ‌های کوتاه، می‌توانید به‌تنهایی فقط از فعل کمکی استفاده کنید. مثلا:

Do you understand?

Yes, I don’t.

کاربرد دوم do در جایگاه فعل کمکی، برای تاکید بیشتر روی فعل است. به مثال‌های زیر توجه کنید:

I do know what I say.

در این جمله گوینده روی فعل دانستن تاکید دارد.

1 پسندیده